Gdy minął szabat, Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome nakupiły wonności, żeby pójść namaścić Jezusa. Wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia przyszły do grobu, gdy słońce wzeszło. A mówiły między sobą: «Kto nam odsunie kamień z wejścia do grobu?». Gdy jednak spojrzały, zauważyły, że kamień został już odsunięty, a był bardzo duży. Weszły więc do grobu i ujrzały młodzieńca, siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły. Lecz on rzekł do nich: «Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli. A idźcie, powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi: „Podąża przed wami do Galilei, tam Go ujrzycie, jak wam powiedział”».

 

Jezus zmartwychwstał, jak zapowiedział! 
„Nie bójcie się!“ – usłyszały niewiasty, które przyszły o świcie do grobu – „powstał“. I zaraz też zostały przynaglone, by iść i przekazać tę wiadomość Jego uczniom. 

Również do nas skierowane są dzisiaj te słowa i także my jesteśmy wezwani, by dzielić się z innymi tą radością – Chrystus zmartwychwstał!