Tak mówi Pan Bóg: «Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy On się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe. Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem jak za minionych dni i pradawnych lat. Oto Ja poślę wam proroka Eliasza przed nadejściem dnia Pańskiego, dnia wielkiego i strasznego. I skłoni on serca ojców ku synom, a serca synów ku ich ojcom, abym nie przyszedł i nie poraził ziemi klątwą».

 

Czasy mesjańskie miały zacząć się od wejścia Mesjasza do świątyni dla odnowienia kultu. W Jezusie Chrystusie te zapowiedzi prorockie się wypełniają. Wchodzi On do świątyni, do domu Ojca, i tam zostaje ofiarowany. Tam też rozpoczyna swoje dzieło, dzieło oczyszczania. Dzięki Jego zbawczemu działaniu, którego najwyższym wyrazem będzie ofiara na ołtarzu krzyża, również ofiary składane przez lud Boży nabiorą nowego znaczenia, staną się miłe dla Pana.