Pasterze pośpiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa oraz leżące w żłobie Niemowlę. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, zdumieli się tym, co im pasterze opowiedzieli. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało przedtem powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał Anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

 

Pasterze znaleźli Świętą Rodzinę. Rozpoznali, że to, co zostało im objawione, wypełnia się w tym Dziecięciu. Uwierzyli! Do swojej codzienności wrócili po tym spotkaniu przemienieni – wysławiając Boga i wielbiąc Go za wszystko, czego doświadczyli. Uczmy się od nich wdzięczności wobec Boga! Uczmy się wdzięczności wobec tych, którzy nam o Nim mówią. 

Od Maryi uczmy się zachowywania w sercu Bożych prawd.

Niech Bóg będzie uwielbiony!