W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień zastały odsunięty od grobu. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei: „Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie”». Wtedy przypomniały sobie Jego słowa, wróciwszy zaś od grobu, oznajmiły to wszystko Jedenastu i wszystkim pozostałym. A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria, matka Jakuba; i inne z nimi opowiadały to apostołom. Lecz słowa te wydały im się czczą gadaniną i nie dali im wiary. Jednakże Piotr wybrał się i przybiegł do grobu; schyliwszy się, ujrzał same tylko płótna. I wrócił do siebie, dziwiąc się temu, co się stało.

 

Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? (…) Zmartwychwstał.

Wydarzyło się to, co Jezus zapowiadał, to, o czym mówił. Słyszymy, że kiedy kobiety przypomniały sobie słowa Jezusa, powróciły od grobu i opowiadały o tym – oznajmiały!

Przypomnij sobie, co Jezus do Ciebie mówił, czego Cię uczył – przez teksty biblijne, sakramenty święte, poprzez wydarzenia życia czy słowa wypowiadane przez innych ludzi. Przypomnij sobie, co słyszałeś o Jego Miłości do Ciebie. Przypomnij sobie, że Miłość jest potężniejsza niż śmierć. On przemienia nasze ciemności i prowadzi nas do życia! 

Idźmy i głośmy, że Jezus zmartwychwstał!