Zwiastowanie – Zaufanie

Sobota, Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, rok I, Łk 1,26-38

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”. Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”. Na to rzekła Maryja: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” Wtedy odszedł od Niej anioł.

 


Dla Boga nie ma niemożliwego!

Maryja uczy nas prostoty i pokory przed Bogiem, uczy zaufania. Na słowa Anioła odpowiada rozważaniem; nie rozumiejąc – w prostocie zadaje pytanie, słucha wyjaśnień. Jest cała zasłuchana w Słowo. Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię.

I z mocą daną od Boga Maryja wypowiada słowa, które przemieniają – dają początek historii zbawienia. Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!

Czego potrzebujesz, żeby zaufać, że Pan posyła do Ciebie Anioła i zapewnia Cię, że z Tobą jest? Nie bój się, znalazłaś łaskę u Boga.